Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="i_wanna_fly" data-source="post: 220868" data-attributes="member: 1553">Минативе месеци животот полека ми се претвори во пекол. Полека го губам сето она што сакав да го имам. Како да се вратам на патот по кој чекорев? Како си дозволив да скршнам и да се најдам на слепа улица? Никогаш нема да ми биде јасно. Заслепеност? Да, јас би рекла дека тоа е само една од можните причини. Се кршам на милион парчиња. Никако не можам да се исправам и да речам доста е. Невозможно е. Би сакала да исчезнам и да отидам барем до другиот крај на светот, да се одморам малку. Ама ни тоа не може. Проблемите како постојано да трчаат по мене. Не ме оставаат на мира. Празни погледи, без топлина... Празни муабети... Се` е веќе само пуста навика, проклета рутина... Не се чувствувам добро, се држам за сламка... Се што ми треба е искрена прегратка баш сега кога ми е најтешко. Ни тоа не можам да го добијам. Цел живот трчање, цел живот нервози... Веќе и не паметам кога последен пат се насмеав искрено, од срце... Всушност паметам, ама прекратко беше за да биде вистинито. Паѓам во темнина, во безизлезна бездна... Самодоверба? Што беше тоа? Паметам дека некогаш одамна ја имав. Сега веќе не. Изгубив верба во се, само малку надеж ми остана. Ах да, и онаа маската што ја ставам секој ден. Никој не смее да забележи дека јас не сум јас. Дека се сменив. Дека веќе никој и ништо не може да ми помогне. Никој не смее да забележи дека нешто (или сешто) не е во ред. И така... Жими се, највеќе би сакала да излезам од оваа состојба. Веќе доста е. Дај нека се подобри веќе се. Не е интересно.Сега сфатив дека моето минато постојано и брка в очи на мојата, каква - таква, скоро никаква, сегашност. Пишував не за еден, за двајца. Уствари тројца. 2+1 машки и женски. Па сеа скапирај ти кое што е и како е.Како и да е, сакав да ти кажам дека додека се мачев со себеси и своите навидум мали проблеми, ми се накачија туѓите. И сеа нејќе, не оди. Епа нема да оди. Таман средив еден проблем, добив неколку телефонски повици и излезе нов. Да т’и**м работата.И се прашувам, подобро ли е да се откажам од се? Велат дека сега сум подобра од било кога. Ви се допаѓа "bitch mode"? Тогаш останува во функција, се додека не ги сретнам тие зелени очи како во неделата. И ми се одлеми некоја жичка во мозокот, па иако престанав да пијам, ме дотолчи едно пиво (ликерот од пред тоа не се смета) и за малку ќе отидев да му кажам дека е коњ и дека сеуште го сакам. И веќе нема да играм карти.Другарките се тука, ама не знаат дека умирам одвнатре. Ха, ни не мораат. I'm better off by myself in my own misery. Барам сакам да мислам дека е така.Како и да е, приказнава не завршува тука.Не се каам, што било поминало.Ама време е за промена.Почнувам од денес - рикверц на пократка коса и се надевам променета боја. Чао.</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата