Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Saladin" data-source="post: 337347" data-attributes="member: 272">Принципот на „стапот и морковот“ е стар уште од непишаните извори на праисторијата. Па сепак како општеството еволуирало истите принципи останале до ден денес. Тогаш што го разликува денешниот човек со оно во 19ти век, тој во 19ти со оној од 15ти, итн... Секако дека е општеството во кое арбитрира. Денес во цивилизираниот поредок се пробува да се истисне половина од принцип, односно принципот на стапот, поради (не)свесноста дека казната вродува само контраефект. Од друга страна нецивилизираниот дел се` повеќе го прифаќа системот на  казнување дури и онаму каде што е крајно непотребно. Така да, имаме две крајно полризирани општества како покрај својата развиеност така и на својот принцип на градење. Но и двете имаат тежнение по одредено време и да стагнираат. Мора да постои баланс во општеството, инаку не би просперирало. Така е и со казните. За да казниш некого, мораш прво да му направиш услови кои би си ја „одработил“ казната која би му вродила свесност дека тоа што го прави е погрешно и може да наштети на општеството. Ете некој погоре спомна за блиско/средно источните деспотии со принципот на сечење рака поради кражба. Застарен модел кој можеби во средниот век имал некој ефект, но во денешно време  поради фактот на огромно раслојување во таквите општества обичниот човек е донесен на питачки стап и еден од малкуте начини за да дојде до парче леб е со кражба. Замислете само колку раце би се испосекле. Затоа и има голем одлив на народи кои пробуваат во западните држави да си ја пробаат среќата. Од друга страна го имате западот кој пробува со што помалку казни да изгради општество кое би функционирало совршено. До некаде и му успева, но со отфрлање на некои закони, самото општество си ги поткопува своите стожери и крајниот продукт е стагнација кога е потребно баш да се случи некаков прогрес. Примерот го земам со САД (и покрај тоа што има еден куп „дебилни“ закони донесени на државно ниво), ти секако ако се водиш на основните права на еманципираност, би успеал како единка далеку посигурно него ли во било која друга земја. Од друга страна имаш еден вид на разгаќеност и консумеризам кој е ирационален и почива врз трудот на останатиот дел од светот. Отидов доста вон темата, но сметам дека убаво е да се направи еден вид на паралела измеѓу двете крајности, да им се најде нивната фалинка како и причините така и последиците и да се проба да се избалансира колку толку. Зборам за некаков утопизам, но кога веќе сакаме да живееме во слога (и југомагнат) зошто да не.</blockquote>

Верификација: Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата