Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="existence" data-source="post: 134234" data-attributes="member: 621">Не си ласкај, нема што да ме навредиш. Со тоа Масивен фан само се бламираш, за твое добро ти велам. Јас на еден бенд што го имам скршено од слушање и постирање по форуми се клањам, па не се трескам од земја колку голем фан сум бил.2. Сакаш да ти кажам колку ми е гајле дали некој ме ценел или не? Не, ај не ти кажувам.3. Мислам дека збирот од цифрите на твоите години е 6 или 7 (можда и грешам). Во ред е де, и јас свирам па не гледам дека тоа ми е да имам живот. И ај сеа одговори ми, тоа што јас седам и читам стручни литератури мене ме прави заостанато човече? Полека со класификациите и генерализациите. Тоа што ги слушаш Грин Деј и што си МАСИВЕН фан на истите не те прави повеќе.Слушај си ги Грин Деј, јас немам ништо против тоа, побогу и јас ги слушав ама не се перчев со тоа и да се трескам одземја дека слушам некој бенд. Девојко, слушаш музика за тебе а не за другите. Ако мислиш дека некому е битно дали слушаш Грин Деј или Блинк 182 тогаш гадно се лажеш. И ако сакаш да напредуваш музички, ќе ти цитирам еден мој драг пријател кој има завршено музичка академија и свири одлично повеќе од 7 инструменти. Кога јас почнував да се интересирам за музика така повеќе, тој ми даваше музика и ми велеше „Добар музичар не се станува само со вежбање инструмент, туку со слушање музика“. И уште нешто, вистинските уживатели не се перчат со тоа што го слушаат туку си слушаат и уживаат.Сеа малку за бендот и моите гледишта.Прв пат ги слушнав у 5-то одд. некаде, ама тогаш копиљ од 12 години ништо не разбирав од музика. Ми беа интересни и само толку. После коа дојдов 7-мо и почнав да се интересирам за рокче и металче налетав на American Idiot и го купив. Ми се допадна делумно и си реков дека ќе ги преслушам убаво. И тоа малку се забави. У осмо имав една женска шо ги слушаше и ги имаше сите албуми, ама не успеав да издржам дотолку за да ги побарам. После ми скурчи и ги симнав додека имав информатика у школо (и преседив цел ден додека да се симнат). Си одиш дома радосен и си почнуеш да си слушаш музика. И одма фаворитите "409 in your coffee maker", "Welcome to paradise", "Basket case", "St. Jimmy"... После некое време, точно не знам мислам дека бев втора средно коа излегоа тие емо срањата од нив и ме разочараа скроз на скроз. Па и уште коа видов дека Џими на сред сцена излапа еден емовец почнаа да ми идат нагони на повраќање од нивната желба за да привлечат внимание. Станаа позери невидени...Срање у боја. Споредено со првите албуми, денешниве се гола вода. Нивната дискографија ја имам до American Idiot, натаму не ни планирам да слушам.</blockquote>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата