1. Еј...супер што го посетуваш Црнобело форумот. Слободно регистрирај се и приклучи ни се во дискусиите!

| Гласање | Пишуваме на зададена тема: "Зборовите болно молчат за тебе"

Дискусија во форумот 'Поезија и проза' започната од violetmoon, 2 мај 2017.

?

Гласање:

Затворена анкета 5 мај 2017.
  1. Iris*

    2 глас(а)
    40.0%
  2. incognito

    3 глас(а)
    60.0%
  1. violetmoon

    violetmoon Модератор
    Член на администрација

    Зачленет на:
    11 декември 2012
    Мислења:
    2,621
    Допаѓања:
    5,695
    Доста и беше на темава оти гледам сите ве фатило мрза за некој збор да куцнете па да почнеме со гласање.:)
    Истото ќе трае до петок па повелете, гласајте.

    @Iris*

    Не ја мачи мудрата глава
    прашувајќи се зошто,
    само затвори ги очите
    и наслушни ги зборовите што молчат.
    По којзнае кој пат
    се трудам и не успевам
    да те допрам
    и со усниве да ги зашијам
    рабовите на твојата душа
    за да не те заболи
    оваа песна што со денови тлее во мене
    хранејќи се со зборови болни и нежни
    разбудени во срцето
    кое го оживеа после илјада празни животи.
    Твојата отсутност боли,
    воздивнувам, но воздух немам,
    кажи ми најмил
    како да ти пишувам за љубовта
    кога тоа си всушност ти,
    како да ти дојдам
    кога сум заглавена
    во немирот на твоите соништа?
    Побарај ме во пајажината
    на неисплаканата солза,
    во далечината ноќта со копнеж што ја бои,
    побарај ме во гревот
    утрото што го натопува,
    за да ме најдеш во тишината
    и да ги разбереш
    зборовите што болно молчат за тебе.

    @incognito

    Запали таен оган во длабочините на очиве,
    допре каде што никоја не посегна,
    да ми покажеш океани во свеќата што догорува,
    да не згасне.
    Пред тебе дождот ми беше се,
    име, здив, тело и солзи на небо,
    со нив долго мечтаев за трошка љубов и малку ситост во клунот на црниот гавран,
    кој не ми даваше мир,
    и леташе бескрајно во моите соништа,
    утро за утро да нароси со темјан и врзе една пајажина,
    од срцево испредена,
    во ноќите занемена.
    Сега се е толку далеку,
    од мене и себе,
    измеѓу стоиш ти,
    со твоите несмасни дланки,
    нежно ја отчкрипуваш вратата на пролетта,
    врз лицево замаено во земјата,
    пред да процвета.
    Ме сокриваш од мојата сенка несебично,
    со темнината напластена,
    чинам од вечноста нанижана,
    везејќи во неа срма за срма,
    од сонцето обоена,
    како награда за зборовите,
    кои молчат болно во тебе.
     
    На Iris* и Prashina им се допаѓа ова.
  2. İncognito

    İncognito Староседелец

    Зачленет на:
    31 август 2013
    Мислења:
    2,481
    Допаѓања:
    3,757
    Ајде прогласето го победникот, да отвори нова тема ко хризантема.
     
  3. violetmoon

    violetmoon Модератор
    Член на администрација

    Зачленет на:
    11 декември 2012
    Мислења:
    2,621
    Допаѓања:
    5,695
    @incognito повели отвори нова тема.
     
    На Prashina му/ѝ се допаѓа ова.

Сподели: