Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="violetmoon" data-source="post: 347652" data-attributes="member: 2223"><p>Ноќва не успевам да ја пронајдам месечината меѓу облаците,</p><p>ниту пролетта во дождот априлски,</p><p>не гледам минато во иднината,</p><p>само два света во една сегашност,</p><p>во нив роза, половина веќе овената, </p><p>од чиј корен земјата се одронила,</p><p>само утринската роса надеж налева,</p><p>која ноќта со својата темнина ја покосува,</p><p>и ме остава со перница полна соништа,</p><p>а дланки празни далеку од твоите,</p><p>по кои копнеам во звукот на тишината,</p><p>потребни да го разнесат низ ветрот со ноти волшебни,</p><p>од твоите прсти отсвирени,</p><p>што така нежно срцето ми го милуваат,</p><p>и полнат со вистини и љубов чиста,</p><p>која во очите ми ја гледаш секој пат,</p><p>а тие понекогаш колку љубов, толку болка кријат,</p><p>која со твоите сонца ја претвораш во пепел,</p><p>разнесен низ патеките на минатото,</p><p>но ноќва ветрот ми го враќа назад,</p><p>го впивам како никотинот од цигарата,</p><p>воздишките се потешки од смртта мислам,</p><p>гласни за тишината во својата самотија да не ме проголта,</p><p>и толку си ми потребен и неуморно те барам</p><p>но ти веќе одамна луташ некаде во ѕвездените соништа,</p><p>таму создаваш некој нов свет, за нас.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="violetmoon, post: 347652, member: 2223"] Ноќва не успевам да ја пронајдам месечината меѓу облаците, ниту пролетта во дождот априлски, не гледам минато во иднината, само два света во една сегашност, во нив роза, половина веќе овената, од чиј корен земјата се одронила, само утринската роса надеж налева, која ноќта со својата темнина ја покосува, и ме остава со перница полна соништа, а дланки празни далеку од твоите, по кои копнеам во звукот на тишината, потребни да го разнесат низ ветрот со ноти волшебни, од твоите прсти отсвирени, што така нежно срцето ми го милуваат, и полнат со вистини и љубов чиста, која во очите ми ја гледаш секој пат, а тие понекогаш колку љубов, толку болка кријат, која со твоите сонца ја претвораш во пепел, разнесен низ патеките на минатото, но ноќва ветрот ми го враќа назад, го впивам како никотинот од цигарата, воздишките се потешки од смртта мислам, гласни за тишината во својата самотија да не ме проголта, и толку си ми потребен и неуморно те барам но ти веќе одамна луташ некаде во ѕвездените соништа, таму создаваш некој нов свет, за нас. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
