Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="violetmoon" data-source="post: 341046" data-attributes="member: 2223"><p>Мижам</p><p>и го чувствувам секој твој допир по лицево,</p><p>мижам</p><p>и трепетот ми ја разбранува душава,</p><p>мижам</p><p>и се насмевнувам од длабочините на срцево,</p><p>каде твојата рака пробува да допре,</p><p>и напипува зацелени рани,</p><p>ме милува нежно по нив,</p><p>бришејќи ги сите лузни</p><p>од почетокот на моето постоење,</p><p>оставајќи го така чисто,</p><p>а сепак толку кревко,</p><p>како солза на новороденче,</p><p>во која јас се капев толку ноќи,</p><p>кои веќе ги оставив во минатото,</p><p>и наросив пепел врз него,</p><p>а сегашноста е поинаква,</p><p>секој ден со радости обоена,</p><p>во неа дланките не треперат од студ</p><p>туку од возбуда,</p><p>а очите не маглат од тага,</p><p>туку од среќа,</p><p>пресликана е на нашите лица,</p><p>едно до друго навалени,</p><p>две силуети во цврста прегратка споени,</p><p>со раце во коси разбушавени,</p><p>чии сенки неуморно танцуваат во тишината,</p><p>а месечината никогаш не згаснала,</p><p>и никогаш посилно не светела.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="violetmoon, post: 341046, member: 2223"] Мижам и го чувствувам секој твој допир по лицево, мижам и трепетот ми ја разбранува душава, мижам и се насмевнувам од длабочините на срцево, каде твојата рака пробува да допре, и напипува зацелени рани, ме милува нежно по нив, бришејќи ги сите лузни од почетокот на моето постоење, оставајќи го така чисто, а сепак толку кревко, како солза на новороденче, во која јас се капев толку ноќи, кои веќе ги оставив во минатото, и наросив пепел врз него, а сегашноста е поинаква, секој ден со радости обоена, во неа дланките не треперат од студ туку од возбуда, а очите не маглат од тага, туку од среќа, пресликана е на нашите лица, едно до друго навалени, две силуети во цврста прегратка споени, со раце во коси разбушавени, чии сенки неуморно танцуваат во тишината, а месечината никогаш не згаснала, и никогаш посилно не светела. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
