Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="violetmoon" data-source="post: 337741" data-attributes="member: 2223"><p>Повторно на прагот е полноќен маскенбал,</p><p>со кловновски лица и насмевки нацртани на нив,</p><p>а погледи празни и мртви,</p><p>на усни по некој залутан стих и неотсвирени ноти,</p><p>од кои и покојник би заплакал</p><p>и би се измил во своите солзи,</p><p>неутешни во ноќта,</p><p>која крие толку многу од нас,</p><p>а толку малку не има,</p><p>доволно да би се претвориле во мисла,</p><p>поголема и од космосот,</p><p>која не пронаоѓа во далечината,</p><p>сокриени во дрвореди од чувства безимени,</p><p>талкачи по вистината,</p><p>а таа налева надежи во виното,</p><p>и огнот кој се посилно разгорува во каминот,</p><p>без пепел,</p><p>кој ниедна солза не може да го згасне,</p><p>ниту твојата темнина може да го засени,</p><p>а ти само сети се на сето ова,</p><p>кога ќе го празнуваш денот на мртвите,</p><p>со моето име на усните,</p><p>и ќе кренеш чаша да наздравиш за нас,</p><p>со рацете во црниве коси,</p><p>кои за навек ми ги предаде.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="violetmoon, post: 337741, member: 2223"] Повторно на прагот е полноќен маскенбал, со кловновски лица и насмевки нацртани на нив, а погледи празни и мртви, на усни по некој залутан стих и неотсвирени ноти, од кои и покојник би заплакал и би се измил во своите солзи, неутешни во ноќта, која крие толку многу од нас, а толку малку не има, доволно да би се претвориле во мисла, поголема и од космосот, која не пронаоѓа во далечината, сокриени во дрвореди од чувства безимени, талкачи по вистината, а таа налева надежи во виното, и огнот кој се посилно разгорува во каминот, без пепел, кој ниедна солза не може да го згасне, ниту твојата темнина може да го засени, а ти само сети се на сето ова, кога ќе го празнуваш денот на мртвите, со моето име на усните, и ќе кренеш чаша да наздравиш за нас, со рацете во црниве коси, кои за навек ми ги предаде. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom