Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 335581" data-attributes="member: 3190"><p>И ќе биде една ноќ,</p><p>реков за да се покае утрото крваво,</p><p>без да се вратам од лулката на небото,</p><p>презреан и осамнат ко вечна роса,</p><p>се разбудив и се погледнав низ солзно стакло,</p><p>една мисла шепна,</p><p>бог ми подари ум,</p><p>да капе и дождот го засака без плач,</p><p>силен и непокорен,</p><p>а јас го претворив во поглед пеплосан,</p><p>што ниеден сон не може да го разгори повторно,</p><p>бог му подари срце на човекот што живее во мене,</p><p>а тој љуби со него и изгори лесно,</p><p>во некое пристаниште далечно,</p><p>под една ѕвезда на пола поделена засекогаш,</p><p>во која сказалките се преклопиле само еднаш,</p><p>каде се котват немирот и болот,</p><p>чекорат и никако да тргнат,</p><p>еден со друг во танц и крик од молк,</p><p>без проштевање со самиот од себе,</p><p>за тебе,</p><p>себично е запишав на писмо непокајно,</p><p>без стисок од чувства на дланки отворени,</p><p>кои го заборавија твојот допир одамна,</p><p>избраздени од желбата за едрење низ твојата коса ноктурна,</p><p>чиј мирис ме потсети на есента од која замина без збогум,</p><p>и нанижа пластови над ореолот,</p><p>кој го милувам со стихови,</p><p>да не би се распрснал овој живот,</p><p>толку одамна прокоцкан.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 335581, member: 3190"] И ќе биде една ноќ, реков за да се покае утрото крваво, без да се вратам од лулката на небото, презреан и осамнат ко вечна роса, се разбудив и се погледнав низ солзно стакло, една мисла шепна, бог ми подари ум, да капе и дождот го засака без плач, силен и непокорен, а јас го претворив во поглед пеплосан, што ниеден сон не може да го разгори повторно, бог му подари срце на човекот што живее во мене, а тој љуби со него и изгори лесно, во некое пристаниште далечно, под една ѕвезда на пола поделена засекогаш, во која сказалките се преклопиле само еднаш, каде се котват немирот и болот, чекорат и никако да тргнат, еден со друг во танц и крик од молк, без проштевање со самиот од себе, за тебе, себично е запишав на писмо непокајно, без стисок од чувства на дланки отворени, кои го заборавија твојот допир одамна, избраздени од желбата за едрење низ твојата коса ноктурна, чиј мирис ме потсети на есента од која замина без збогум, и нанижа пластови над ореолот, кој го милувам со стихови, да не би се распрснал овој живот, толку одамна прокоцкан. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
