Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Photographer" data-source="post: 264518" data-attributes="member: 449"><p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Вкочанет од убодот на првата љубов,првиот поглед се будам во непозната земја.Земјата на скршените соништа.Првиот поглед беше магичен и трагичен.Чекорам по непознатата земја,непознати лица,убијци на љубовта.</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Уф колку е тажно овде!</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Скршени срца и погледи шетаат наоколу....Само јас сум човек.Несовршен облик на живот...Се друго е бескрајно и апстракно....</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Што барам овде?</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Колку само болеше чувството на изгубеност во просторот,во таа апстракна земја на изгубените и скршените.Сеуште чекорам и полека ги перцепирам непознатите чувства кои шетаат наоколу....изгубени и сами....</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Зошто сте сами?-Ги прашувам.</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Никој ништо не одговара...Само замислено шетаат наоколу....</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Јас,осамен и сам,човек од крв и месо чекорам по непознатото...</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Земја на скршени соништа....</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Љубовта се вееше наоколу-не онаа права и вистинска љубов туку изгубената,убиената и непознатата љубов.</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Се изгледаше чудно и непознато додека наеднаш едно скршено срце не ме запре и не ми кажа некои работи што сакав одамна да ги знам.</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Во оваа земја-рече тaa се е чудно и непознато,но сите кои се тука знаат зошто се тука.Ова е како затвор-рече повторно скршеното срце.Тука доаѓаат убијци на соништа,сериски самоубијци на љубовта....</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Се заврте и си отиде.</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Јас стоев долго во едноколорните облици на чувства,стоев и размислував за речениците што ми беа кажени претходно.</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Почнав пак да истражувам...</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Одново и одново....</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Пред мене се појави сина боја.Бојата на небото,на бескрајот и длабочината,бојата на човечката мудрост...</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">А во мојата глава се испревртија милиони чувства познати за мене,се вртеа се додека не се формираа очите на ангелот...Очи со сина боја...</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Скокнав во синилото на нејзините очи,потонав длабоко....</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Паѓав....тонев....се повеќе и повеќе....ме обземаше чувство на неисцрпност и убавина...вечност....мир.....загубени во безвременското минато...</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Се сретнав со најголемите човечки богатства-фантазијата,љубопитноста,мудроста.Ги запрашав за нивниот живот во земјата на скршените соништа.Секое од овие богатства велеше различно од другото,но во целина се беше исто..</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Чисто и едноставно...</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Патувавме со брзината на светлината,разговаравме,ги откривав неоткриените тајни сонував....</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">А Марија стоеше далеку од мене,јас не бев во нејзините очи,зашто нејзините очи не беа сини.Јас бев во очите на друга девојка,бев загубен во неповратливиот правец...</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">А таа сеуште стоеше далеку.Стоеше и плачеше....Јас патував...</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Наеднаш се исчезна...Исчезна патувањето,исчезнаа најголемите човечки богатства,исчезнаа сините очи...</span></p> <p style="text-align: center"></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Се завртев наоколу и ги видов само скршените соништа,скршените срца,убиената љубов....</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Сфатив дека човечкиот живот е само мал дел од непознатото.Смислата на човековото постоење не треба да ја бараме во самите нас туку надвор од нас,зошто смислата на постоењето губи од своето значење ако ја бараме во самиот човек.</span></p> <p style="text-align: center"><span style="font-size: 15px">Посветено до тие сино-зелени очи. Моите-твои очи. 20.11.2007 година</span></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Photographer, post: 264518, member: 449"] [CENTER][SIZE=4]Вкочанет од убодот на првата љубов,првиот поглед се будам во непозната земја.Земјата на скршените соништа.Првиот поглед беше магичен и трагичен.Чекорам по непознатата земја,непознати лица,убијци на љубовта.[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Уф колку е тажно овде![/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Скршени срца и погледи шетаат наоколу....Само јас сум човек.Несовршен облик на живот...Се друго е бескрајно и апстракно....[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Што барам овде?[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Колку само болеше чувството на изгубеност во просторот,во таа апстракна земја на изгубените и скршените.Сеуште чекорам и полека ги перцепирам непознатите чувства кои шетаат наоколу....изгубени и сами....[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Зошто сте сами?-Ги прашувам.[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Никој ништо не одговара...Само замислено шетаат наоколу....[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Јас,осамен и сам,човек од крв и месо чекорам по непознатото...[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Земја на скршени соништа....[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Љубовта се вееше наоколу-не онаа права и вистинска љубов туку изгубената,убиената и непознатата љубов.[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Се изгледаше чудно и непознато додека наеднаш едно скршено срце не ме запре и не ми кажа некои работи што сакав одамна да ги знам.[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Во оваа земја-рече тaa се е чудно и непознато,но сите кои се тука знаат зошто се тука.Ова е како затвор-рече повторно скршеното срце.Тука доаѓаат убијци на соништа,сериски самоубијци на љубовта....[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Се заврте и си отиде.[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Јас стоев долго во едноколорните облици на чувства,стоев и размислував за речениците што ми беа кажени претходно.[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Почнав пак да истражувам...[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Одново и одново....[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Пред мене се појави сина боја.Бојата на небото,на бескрајот и длабочината,бојата на човечката мудрост...[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]А во мојата глава се испревртија милиони чувства познати за мене,се вртеа се додека не се формираа очите на ангелот...Очи со сина боја...[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Скокнав во синилото на нејзините очи,потонав длабоко....[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Паѓав....тонев....се повеќе и повеќе....ме обземаше чувство на неисцрпност и убавина...вечност....мир.....загубени во безвременското минато...[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Се сретнав со најголемите човечки богатства-фантазијата,љубопитноста,мудроста.Ги запрашав за нивниот живот во земјата на скршените соништа.Секое од овие богатства велеше различно од другото,но во целина се беше исто..[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Чисто и едноставно...[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Патувавме со брзината на светлината,разговаравме,ги откривав неоткриените тајни сонував....[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]А Марија стоеше далеку од мене,јас не бев во нејзините очи,зашто нејзините очи не беа сини.Јас бев во очите на друга девојка,бев загубен во неповратливиот правец...[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]А таа сеуште стоеше далеку.Стоеше и плачеше....Јас патував...[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Наеднаш се исчезна...Исчезна патувањето,исчезнаа најголемите човечки богатства,исчезнаа сините очи...[/SIZE][/CENTER] [CENTER] [/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Се завртев наоколу и ги видов само скршените соништа,скршените срца,убиената љубов....[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Сфатив дека човечкиот живот е само мал дел од непознатото.Смислата на човековото постоење не треба да ја бараме во самите нас туку надвор од нас,зошто смислата на постоењето губи од своето значење ако ја бараме во самиот човек.[/SIZE][/CENTER] [CENTER][SIZE=4]Посветено до тие сино-зелени очи. Моите-твои очи. 20.11.2007 година[/SIZE][/CENTER] [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Ваша поезија
На врв
Bottom
