1. Еј...супер што го посетуваш Црнобело форумот. Слободно регистрирај се и приклучи ни се во дискусиите!

Проза

Дискусија во форумот 'Поезија и проза' започната од bacdac, 28 февруари 2012.

  1. Ѕвездичка

    Ѕвездичка Староседелец

    Зачленет на:
    21 март 2016
    Мислења:
    1,105
    Допаѓања:
    970
    Се трудам да најдам енергија за да можам да те разберам зошто функционираш на начин кој не е познат за мене. Ти си како една мистериозна книга, со авантуристички наслов кој не носи ништо друго освен невоља. Ова со тебе е како патување со брод. Ни до пола не успев да стигнам, а ти веќе ми предизвика бродолом. Се трудев да не потонам, се трудев да не потонеме ние, но зарем љубов е кога само едниот сака ? Љубов ли е кога само едниот се труди ?

    Ти се движиш како капките дожд на големиот прозорец во мојата соба. Секогаш скршнуваш од тој пат што јас го сметам за вистински, онај поврзан со иднината и со нашете постоење како една целина... и наеднаш ќе исчезнеш исто како капката, ќе те нема некое време и пак ќе се појавиш кога догорува последната искра во мене.

    Јас сум личност што не живее во сегашноста зошто премногу сум оптоварена и постојано мислам на иднината. Ја сакам со тебе. Премногу ја сакам. Често се наоѓам во занес и си замислувам како полека ги облекуваш високите штикли и го закопчувам ремчето додека рацете нервозно ми се тресат. После тоа едвај успевам да си ја наместам венчаницата. Па доаѓаш ти толку прекрасен и само мој. Ти ја доловувам сета среќа што ја чувствувам преку солзите што ги гледаш на моето лице. За прв пат те гледам и плачам од среќа. Се враќам во реалноста и се загрижувам зошто не знам дали таа среќа ќе ја имам со тебе. Гледаш не зависи тоа од мене, мораш и ти да сакаш да си среќен со мене, а верувај јас ќе те направм најсаканиот човек на планетата.

    Секоја вечер те мислам пред да почнам да сонувам. Барем на сон дојди и милувај ме. Сакам да ми ја погалиш костенливата коса и да ме опиеш со бакнежи, нежно да ме прегрнеш и да не ме пуштиш се додека не заспиеш. Само сон ли си ти или платонска љубов ? Биди вистинска и реална за да ти покажам што можам кога силно љубам.
     
    На Ѕид на плачот, Iris* и misti.diva orhideja им се допаѓа ова.
  2. Dorina

    Dorina Активен Член

    Зачленет на:
    20 октомври 2017
    Мислења:
    93
    Допаѓања:
    71
    Како го ловев волкот...
    Една црна ноќ, без месечина,како што обично се случува, му засветеа очите во темницата, ја осветлиа за момент мојата душа, и исчезнаа во темнината. Останав магепсана од неговата дивост и сила, затечена, наивна и неподготвена. Кога си дојдов на себе, одлучив: мора да го имам тој волк!
    Секако бев добро опремена, храброст и одлучност. Со неодолив женски шарм и интуиција и нежност пред која и каменот се стопи.
    Но,сфатив дека тоа не е обичен волк, тоа беше опасен осамен волк, далеку од чопорот, недостижен и див... само што и јас не бев обична мала црвенкапа, туку подивена тигрица ,не помалку опасна од него.
    Го барав во темнината со денови повикувајќи го,се додека не излеземе на момент, и изненадно се судривме рикаше и бегаше без да остави трага.... бев тигрица и го почувствував тоа по мирисот, не се чувствував исплашено ....ги барав неговите очи во кои се рефлектираше небото... но ги држеше очите скриени, знаејќи дека ќе биде опиен со зеленилото на моите очи.
    Ја ловев оваа опасна ѕверка извесно време, го ловев и кога ловот на волци беше забранет. Мислев роден мој... мил мој,јаден мој ќе те најдам и ќе ти помогнам и ќе те сакам како што небото на твојата татковина те сака, и ќе бидеш питом во моите раце како што те гушкам под чисто небо покриено во твоето крзно од зима...
    Но постојано ми бегаше,постојано .... додека не сфатив дека на волците не им треба љубов, туку слобода и дивина....
    се откажав....
    и сега понекогаш го слушам мојот осаменик како завива под месечина и чувствувам дека стариот волк повторно мириса во воздухот, па како ги следам неговите траги повторно. Му се доближам толку блиску што можам да се стиснам и да го допрам!..... И така на сребрената месечева светлина ги здогледувам светлуцавите искри во неговите тажни очи и чувствувам... самотијата боли.... во самотијата никој не е среќен....
    ....знам дека и волците плачат понекогаш....
     
    На Ѕид на плачот и İncognito им се допаѓа ова.

Сподели: