1. Еј...супер што го посетуваш Црнобело форумот. Слободно регистрирај се и приклучи ни се во дискусиите!

Заборавени другари

Дискусија во форумот 'Социологија' започната од Selma, 4 март 2012.

  1. LadyInPink

    LadyInPink Истакнат Член

    Зачленет на:
    14 февруари 2012
    Мислења:
    1,239
    Допаѓања:
    1,758
    Имам, нормално дека имам.
    Се уште не сум се покајала што тие се сега заборавени...
    Не ги барам, не гледам добра причина за да ги побарам.
    Можеби некогаш повторно ќе ни се спојат животите.
     
    На cece17 и Ludaca им се допаѓа ова.
  2. Scars

    Scars Староседелец

    Зачленет на:
    17 февруари 2012
    Мислења:
    2,227
    Допаѓања:
    3,541
    некогаш подобро е да се заборават отколку да му го лижиш задникот.... не знам дали има вистински другари стварно
     
    На Ludaca, N|ghtmare_f и 990Freak им се допаѓа ова.
  3. cece17

    cece17 Староседелец

    Зачленет на:
    21 февруари 2012
    Мислења:
    270
    Допаѓања:
    204
    и ја имам една другарка која учеше со мене до 3 одд сите ја сакавме се ни бешее супер секој ден се глеавме од малоо дека и плус исто одд ама во 4то си отиде во Лондон првата год ни пишуваше писма ама после ја снема скроз и до ден денес неможам да ја најдам ни на фб ни нигде а и да ја најдам којзнае дали ке ја препознам :nah
     
  4. Nightmare_f

    Nightmare_f Истакнат Член

    Зачленет на:
    19 февруари 2012
    Мислења:
    1,358
    Допаѓања:
    2,204
    така да да се навратиме на темава....заборавените "другари", заборавени се со причина:rolleyes
     
    На Ludaca и Scars31 им се допаѓа ова.
  5. WomanInRed

    WomanInRed Староседелец

    Зачленет на:
    15 февруари 2012
    Мислења:
    1,324
    Допаѓања:
    3,216
    Имам многу " другарки и другари"...... кои заборавија дека постојам, без некоја посебна причина. :(
    Секогаш те повредуват најблиските :confused:
     
    На Scars31 му/ѝ се допаѓа ова.
  6. Lena

    Lena Poétesse

    Зачленет на:
    12 октомври 2012
    Мислења:
    4,151
    Допаѓања:
    7,677
    Посебните, не се заборавени,
    во никој случај.
    Иако животот не носи по различни патишта
    посебните другари и другарки,
    живеат во мене.
    Не секогаш мислам на нив,
    но иако долго време ги немам видено
    имам чувство дека се тука,
    како вчера да сум ги видела последен пат.
    Кога имаме можности се гледаме,
    си правиме да ни е убаво,
    збориме за се и сешто,
    и повторно секој си оди по својот пат..
    Таа една средба е доволна да знаеме дека сме тука, дека сме ние, дека сме истите..

    Си ги сакам тие луѓе...
     
  7. Хоуп*

    Хоуп* Proton
    Член на администрација

    Зачленет на:
    4 април 2013
    Мислења:
    2,414
    Допаѓања:
    4,232
    Кога отидов во прво одделение, ја запознав Ели. Седеше до мене, делевме ужинка, цртавме, се дружевме и заедно растевме. Пошто и двете имаме браќа, една на друга си бевме сестри. При крајот на основно, нејзината мајка почина и со татко и се преселија во друга населба и од тогаш изгубивме контакт. Во средно запознав многу пријателки, но ни една толку блиска како што ми беше таа. Секогаш мислев каде е, што прави и колку добро ми би дошло нејзино присуство кога прв пат вистински се заљубив, кога ми беше скршено срцето..
    После матура,и јас се преселив во друга населба. Живеев неколку месеци без да си ги знам комшиите. Еден ден кога идев накај продавница, на скали пред мојот стан ја сретнав нејзе, мојата најдобра пријателка од детството. Не само што ја сретнав после 4 години, него излезе дека живее во истата зграда, во станот до мојот. Од тогаш станавме неразделни, заедно јадевме, спиевме, искачавме.. Делевме се. Пак си бевме неразделни како некогаш. Никогаш не сум имала таков однос и такво пријателство како со нејзе. На моменти ептен ми недостига. Сега сме пак разделени, но овој пат поради убава причина. Ели е среќно мажена и има еден прекрасен бебуш.
     
    На monika88 му/ѝ се допаѓа ова.
  8. monika88

    monika88 Истакнат Член

    Зачленет на:
    1 април 2013
    Мислења:
    454
    Допаѓања:
    644
    исто имав другарче до 2-ро одд замина за австралија првите неколку години ни пишуваше и му пишувавме писма,потоа не заборави и сега после толку години дојде на гости и се заборавил,не ме ни поздравува
     
  9. mspasenoski

    mspasenoski Староседелец

    Зачленет на:
    19 февруари 2013
    Мислења:
    442
    Допаѓања:
    701
    Никој не сум заборавил, само чекам кога ќе се видам со нив, тоа е инстинкт од внатре нешто кога ќе ти каже, од душата произлегува.;)
     
  10. Makedonec

    Makedonec Модератор
    Член на администрација

    Зачленет на:
    15 јуни 2014
    Мислења:
    1,466
    Допаѓања:
    1,184
    Имав една другарка Сара се викаше
    бевме неразделни се додека она не се пресели од мојата населба поминаа 10 години и сеуште ја немам видено ни најдено
    таа беше мојата најблиска другарка во детството
     

Сподели: